“Həyatın özü və üzü” sisiləsindən...

05.09.2017, 10:55 MÜƏLLİFLƏR
img

Abbas Əliyev

 

…Yas yerində yanımda oturan şişman kişi özünü az qala boğduğu qalstukunu boşalda-boşalda ora-bura çox baxırdı. Deyəsən tanış adam axtarırdı. Axırda dözməyib soruşdu:

 

- Bu kimin yasıdır?

 

-Məmmədin anasınındı - dedim.

 

-Hansı Məmmədin?

 

-Vallah, hansı Məmmədin deyə bilmərəm, ancaq bizimlə bir yerdə JEK-də işləyir.

 

“Qonşum” kal-kal üzümə baxdı:

 

- “Slesar” Məmmədin? Əhməd müəllimgilin yası deyil bəyəm? Əşi, mənim burda nə işim var? Məmməd kimdir ki, mən də onun yasına gəlim. Böşuna vaxt xərclədim.

 

Mollanın başa çatmaqda olan “fatihə”sini gözləmədən deyinə-deyinə yerindən qalxdı və heç kimlə sağollaşmadan qapıdan çıxdı.

 

…5-6 dəqiqə sonra “qonşumu” yenidən yanımda gördüm. Təəccüblə üzünə baxdığımı görüb, sual verməyə imkan vermədi:

 

-Əşi, düz gəlmişəmmiş. Məmməd müəllim bizim hörmətli Əhməd müəllimin qardaşı imiş. Elə bu zaman yanımızdan ötən Məmmədi görüb sözünü yarımçıq kəsib hövlank ayağa qalxdı və Məmmədi bərk-bərk qucaqladı:

 

- Qardaş, sənin qəmin bizim qəmimiz, Əhməd müəllimin anası bizim anamızdır – dedi. Və sifətinə verdiyi yazıq görkəmlə yanımda əyləşdi, ağzını qulağıma yaxınlaşdırıb asta, bir az da narazı səslə dedi:

 

- Sən də demirsən ki, Məmməd Əhməd müəllimin qardaşıdır. Biabır olmuşdum o bayda kişinin yanında. - Əhməd müəllim kimdir ki? –təccübblə soruşdum.

 

- Bizim trestin müdiridir - dedi.

 

…İş yoldaşım olduğundan Məmmədin anasının üçü, yeddisi və qırxında da iştirak etdim. Hər dəfə də “qonşumu” orda gördüm. Sifətinin key, üzünün saxta yazıqlıq ifadəsi ilə… 

 

Bu kateqoriyadan olan yazılar